صرافی غیرمتمرکز چیست و DEXها چگونه کار می‌کنند؟

,
صرافی های غیرمتمرکز

صرافی‌های غیرمتمرکز که به نام DEX نیز شناخته می‌شوند، بازارهای همتا به همتا هستند که در آن معامله‌گران کریپتو مستقیماً بدون دخالت یک واسطه یا متولی، معاملات را انجام می‌دهند. این تراکنش‌ها از طریق استفاده از توافق‌نامه‌های خوداجراگر به نام قراردادهای هوشمند تسهیل می‌شوند.

 

DEX ایجاد شده است تا ضرورت نیاز به نظارت و مجوز یک اکسچنچ (صرافی) را از بین ببرد. صرافی‌های غیرمتمرکز امکان تجارت همتا به همتا (P2P) ارزهای دیجیتال را فراهم می‌کنند. همتا به همتا به بازاری اطلاق می‌شود که خریداران و فروشندگان ارزهای دیجیتال را به هم مرتبط می‌کند. آنها معمولاً بدون سرپرست هستند، به این معنی که کاربران کنترل کلیدهای خصوصی کیف پول خود را حفظ می‌کنند. کلید خصوصی نوعی رمزگذاری پیشرفته است که کاربران را قادر می‌سازد به ارزهای دیجیتال خود دسترسی داشته باشند. کاربران می‌توانند بلافاصله پس از ورود به DEX با کلید خصوصی خود به موجودی ارزهای دیجیتال خود دسترسی پیدا کنند. آنها نیازی به ارائه اطلاعات شخصی مانند نام و آدرس ندارند که برای افرادی که حریم خصوصی خود را گرامی می‌دارند عالی است.

 

نوآوری‌هایی که مشکلات مربوط به نقدینگی را حل می‌کردند (مانند بازارسازی خودکار) به جذب کاربران به فضای مالی غیرمتمرکز (DeFi) کمک کردند و تا حد زیادی موجب رشد آن شدند. تجمیع کننده‌های DEX و افزونه‌های کیف پول با بهینه‌سازی قیمت توکن‌ها، کارمزد مبادله و لغزش (Slippage)، به رشد پلتفرم‌های غیرمتمرکز دامن زدند و درعین‌حال نرخ بهتری را نیز به کاربران ارائه می‌کردند.

 

صرافی‌های غیرمتمرکز چیست؟

صرافی‌های غیرمتمرکز با کمک قراردادهای هوشمند به معامله‌گران اجازه می‌دهند بدون نیاز به واسطه، معامله کنند. از سوی دیگر، صرافی‌های متمرکز توسط یک سازمان متمرکز (مانند بانک) مدیریت می‌شوند که در ارائه خدمات مالی به دنبال کسب سود هستند.

 

صرافی‌های متمرکز اکثریت حجم معاملات در بازار ارزهای دیجیتال را تشکیل می‌دهند، زیرا آن‌ها نهادهای قانون‌مندی هستند که وجوه کاربران را سرپرستی می‌کنند و پلتفرم‌هایی ساده‌ای را برای تازه‌واردان ارائه می‌دهند. برخی صرافی‌های متمرکز حتی دارایی‌های سپرده شده را بیمه می‌کنند.

 

خدمات ارائه شده توسط یک صرافی متمرکز را می‌توان با خدمات ارائه شده توسط یک بانک مقایسه کرد. بانک وجوه مشتریان خود را ایمن نگه می‌دارد، خدمات امنیتی و نظارتی که اجرای مستقل آن‌ها ممکن نیست ارائه می‌کند و جابه‌جایی وجوه را آسان‌تر می‌کند.

 

در مقابل، صرافی‌های غیرمتمرکز به کاربران اجازه می‌دهند تا با استفاده از قراردادهای هوشمند پشت پلتفرم معاملاتی، مستقیماً از کیف پول خود معامله کنند. معامله گران حافظ دارایی خود هستند و در صورت انجام اشتباهاتی مانند گم‌کردن کلید خصوصی یا ارسال وجوه به آدرس‌های اشتباه، مسئولیت ازدست‌دادن پول با خود آن‌هاست.

 

وجوه یا دارایی‌های واریز شده کاربر به درگاه‌های مبادله غیرمتمرکز به توکن (IOU) “من به شما بدهکارم” تبدیل می‌شود که می‌تواند آزادانه در شبکه معامله شود. یک IOU اساساً یک توکن مبتنی بر بلاک‌چین است که ارزشی برابر با دارایی اصلی دارد.

 

صرافی‌های غیرمتمرکز محبوب بر روی بلاک‌چین‌های پیشرویی ساخته شده‌اند که از قراردادهای هوشمند پشتیبانی می‌کنند. آنها بر روی پروتکل‌های لایه یک ساخته می‌شوند، به این معنی که مستقیماً بر روی بلاک‌چین ساخته شده‌اند. محبوب‌ترین DEXها بر روی بلاک‌چین اتریوم ساخته شده‌اند. (برای اطلاعات بیشتر در مورد لایه‌های برنامه‌های غیرمتمرکز اینجا را ببینید.)

 

DEXها چگونه کار می‌کنند؟

ازآنجایی‌که صرافی‌های غیرمتمرکز بر روی شبکه‌های بلاک‌چین ساخته می‌شوند که از قراردادهای هوشمند پشتیبانی می‌کنند و کاربران در آن سرپرستی دارایی خود را بر عهده دارد، هر معامله علاوه بر کارمزد معامله، شامل کارمزد جابه‌جایی پول نیز می‌شود. به طور خلاصه، معامله گران برای استفاده از DEX با قراردادهای هوشمند روی بلاک‌چین تعامل می‌کنند.

 

سه نوع اصلی از صرافی‌های غیرمتمرکز وجود دارد: بازارسازان خودکار، DEX صف سفارش و تجمیع کننده‌های DEX. هر سه به کاربران اجازه می‌دهند تا از طریق قراردادهای هوشمند مستقیماً با یکدیگر معامله کنند. اولین صرافی‌های غیرمتمرکز از همان صف سفارش، مشابه صرافی‌های متمرکز استفاده می‌کردند.

 

انواع صرافی‌های غیرمتمرکز

 

صرافی غیر متمرکز Dex و انواع آن

بازارسازان خودکار (AMM)

یک سیستم بازارسازی خودکار (AMM) که بر قراردادهای هوشمند متکی است برای حل مشکل نقدینگی ایجاد شد. ایجاد این صرافی‌ها تا حدودی ریشه در مقاله ویتالیک بوترین، یکی از بنیان‌گذاران اتریوم در مورد صرافی‌های غیرمتمرکز دارد که نحوه انجام معاملات روی بلاک‌چین با استفاده از قراردادهای حاوی توکن را توضیح می‌دهد.

 

این AMMها به خدمتی به نام اوراکل بلاک‌چین مبتنی هستند که اطلاعات مختلفی را از صرافی‌ها و دیگر پلتفرم‌ها برای تعیین قیمت دارایی‌های قابل معامله اراده می‌دهند. قراردادهای هوشمند این نو از صرافی‌های غیرمتمرکز به‌جای وصل کردن و تطبیق سفارش‌های خریدوفروش، از مجموعه‌های دارایی‌های از پیش تأمین‌شده به نام استخر نقدینگی استفاده می‌کنند.

 

دارایی این استخرها توسط کاربران دیگری تأمین می‌شوند که پس از آن انجام معامله، مستحق دریافت کارمزد معاملاتی هستند. پروتکل این کارمزد را از معاملات انجام شده روی آن جفت به دست می‌آورد. ارائه‌دهندگان نقدینگی باید ارزشی معادل از هر دو دارایی را در جفت معاملاتی سپرده‌گذاری کنند تا از ارز دیجیتال خود سود به دست آورند، فرایندی که به‌عنوان استخراج نقدینگی شناخته می‌شود. اگر کاربری تلاش کند که از یک دارایی بیش از دیگری واریز کند، قرارداد هوشمند استخر انتقال پول را باطل می‌کند.

 

استفاده از استخرهای نقدینگی به معامله‌گران اجازه می‌دهد تا معاملات خود را بدون نیاز به اعتماد سازی یا مجوز خاصی، انجام دهند و سود کسب کنند. این نوع صرافی اغلب بر اساس میزان وجوه قفل شده در قراردادهای هوشمندشان به نام کل ارزش قفل شده (TVL) رتبه‌بندی می‌شوند، زیرا مدل AMM زمانی که نقدینگی کافی وجود نداشته باشد دچار یک مشکل می‌شود: لغزش یا Slippage.

 

لغزش زمانی اتفاق می‌افتد که کمبود نقدینگی در پلتفرم موجب شود خریدار قیمتی بالاتر از بازار برای سفارش خود بپردازد ازاین‌رو سفارش‌های بزرگ‌تر با لغزش بیشتری مواجه هستند. کمبود نقدینگی می‌تواند معامله‌گران ثروتمند را از استفاده از این پلتفرم‌ها منصرف کند، زیرا سفارش‌های بزرگ احتمالاً بدون نقدینگی عمیق دچار لغزش خواهند شد.

 

ارائه‌دهندگان نقدینگی همچنین با خطرات مختلفی از جمله زیان موقتی روبرو هستند که نتیجه مستقیم سپرده‌گذاری دو دارایی برای یک جفت معاملاتی خاص است. زمانی که یکی از این دارایی‌ها نوسانات بیشتری نسبت به دیگری دارد، معاملات بازار می‌تواند مقدار یک دارایی را در استخر نقدینگی کاهش دهد.

 

اگر قیمت دارایی با نوسان بالا افزایش یابد درحالی‌که مقدار نقدینگی نگهداری شده توسط ارائه‌دهندگان کاهش می‌یابد، ارائه‌دهندگان نقدینگی متحمل زیان موقتی می‌شوند. زیان موقت است زیرا قیمت دارایی همچنان می‌تواند به سمت بالا حرکت کند و معاملات بازار می‌تواند نسبت جفت را متعادل کند. نسبت جفت، نسبتی است که مقدار موجودی هر دارایی را در استخر به طور نسبی ارائه می‌دهد. علاوه بر این، کارمزدهای جمع‌آوری‌شده از معاملات می‌تواند زیان را در طول زمان جبران کند.

 

DEX صف سفارشی

صف سفارش، سوابق تمام سفارش‌های باز برای خرید و فروش دارایی‌ها را برای جفت دارایی‌های خاص جمع‌آوری می‌کنند. صف خرید نشان می‌دهد که یک معامله‌گر مایل به خرید یا پیشنهاد برای یک دارایی با قیمتی خاص است، درحالی‌که صف فروش نشان می‌دهد که یک معامله‌گر آماده است تا قیمت خاصی را برای دارایی موردنظر بفروشد یا درخواست کند. اختلاف بین این قیمت عمق بازار و قیمت معامله در بازار را تعیین می‌کند.

 

دکس های صف سفارشی دارای دو نوع هستند: صف سفارش روی چین و صف سفارش خارج از چین. DEXهایی که از صف سفارش استفاده می‌کنند، اغلب اطلاعات سفارش‌های در صف را روی زنجیره نگه می‌دارند، درحالی‌که وجوه کاربران در کیف پول‌هایشان باقی می‌ماند. این صرافی‌ها ممکن است به معامله گران اجازه دهد تا با استفاده از وجوهی که از وام دهندگان در پلتفرم خود وام می‌گیرند، از موقعیت خود برای معاملات اهرمی استفاده کنند. معاملات اهرمی پتانسیل درآمد یک معامله را افزایش می‌دهد، اما خطر لیکویید را نیز افزایش می‌دهد زیرا اندازه معامله با وجوه قرض گرفته شده زیاد می‌شود اما اگر ترید موجب ضرر شود درهرصورت وجوه قرض گرفته شده باید بازپرداخت شوند.

 

درعین‌حال، پلتفرم‌های DEX که صف سفارش خود را خارج از بلاک‌چین نگه می‌دارند، فقط معاملات را در بلاک‌چین انجام می‌دهند تا مزایای صرافی‌های متمرکز را برای معامله‌گران به ارمغان بیاورند. استفاده از صف سفارش خارج از چین به صرافی‌ها کمک می‌کند تا هزینه‌ها را کاهش داده و سرعت را افزایش دهند تا تضمین کند که معاملات با قیمت‌های موردنظر کاربران انجام می‌شود.

 

برای ارائه معاملاتی اهرمی، این صرافی‌ها همچنین به کاربران اجازه می‌دهند وجوه خود را به سایر معامله گران قرض دهند. وجوه وام داده شده در طول زمان سود دریافت می‌کنند و توسط مکانیسم لیکویید شدن صرافی تضمین می‌شوند. به‌این‌ترتیب وام دهندگان حتی اگر معامله گران در معاملات خود ضرر کنند؛ بازپرداخت قرض، تضمین می‌شود.

 

ذکر این نکته ضروری است که DEXهای صف سفارش اغلب از مشکلات نقدینگی رنج می‌برند. ازآنجایی‌که آنها اساساً با صرافی‌های متمرکز رقابت می‌کنند و به‌خاطر اینکه علاوه بر فی معامله، کاربر هزینه جابه‌جایی را نیز متحمل می‌شود، بیشتر کاربران به صرافی‌های متمرکز پایبند هستند. درحالی‌که DEX با صف سفارش خارج از چین این هزینه‌ها را کاهش می‌دهد، اما خطرات مربوط به قراردادهای هوشمند به دلیل نیاز به واریز وجوه در آن‌ها وجود دارد.

 

تجمیع‌کننده‌های DEX

تجمیع کنندگان DEX از چندین پروتکل و مکانیسم مختلف برای حل مشکلات مرتبط با نقدینگی استفاده می‌کنند. این پلتفرم‌ها نقدینگی را از چندین DEX مختلف تجمیع می‌کنند تا لغزش در سفارش‌های بزرگ را به حداقل برسانند، کارمزد سوآپ و قیمت توکن را بهینه کنند و بهترین قیمت ممکن را در کوتاه‌ترین زمان ممکن به معامله‌گران ارائه دهند.

 

محافظت از کاربران در برابر اثر تغییر قیمت به خاطر تقاضا و کاهش احتمال تراکنش‌های ناموفق دو هدف مهم دیگر تجمیع کننده‌های DEX است. برخی از تجمع‌کنندگان DEX از نقدینگی پلتفرم‌های متمرکز نیز استفاده می‌کنند تا تجربه بهتری را به کاربران ارائه دهند، در عین حالی که به دلیل یکپارچگی با صرافی‌های متمرکز خاص همچنان دارایی‌ها بدون سرپرست می‌مانند.

 

نحوه استفاده از صرافی‌های غیرمتمرکز

استفاده از یک صرافی غیرمتمرکز نیازی به ثبت‌نام ندارد، زیرا برای تعامل با این پلتفرم‌ها حتی به آدرس ایمیل نیاز ندارید. در عوض، معامله گران به یک کیف پول سازگار با قراردادهای هوشمند شبکه صرافی نیاز دارند. هرکسی که تلفن هوشمند و اتصال به اینترنت داشته باشد می‌تواند از خدمات مالی ارائه شده توسط DEX بهره‌مند شود.

 

برای استفاده از DEX ها، اولین قدم این است که تصمیم بگیرید می‌خواهید از کدام شبکه استفاده کنید، زیرا برای هر معامله، هزینه جابه‌جایی پول نیز باید پرداخت شود. مورد بعدی این است که یک کیف پول سازگار با شبکه انتخاب کنید و آن را با توکن بومی آن پر کنید. توکن بومی رمزی است که برای پرداخت هزینه تراکنش در یک شبکه خاص استفاده می‌شود.

 

این افزونه‌های کیف پول اساساً به کاربران این امکان را می‌دهند که در یک مرورگر مستقیماً به سرمایه خود دسترسی داشته باشند و تعامل با برنامه‌های غیرمتمرکز (DApps) مانند DEX را ممکن می‌کند. این کیف‌پول‌ها دقیقاً مانند هر افزونه دیگری نصب می‌شوند و اغلب کاربر باید یک کیف‌پول موجود را – از طریق یک عبارت seed یا یک کلید خصوصی – به آن متصل کند یا یک کیف جدید ایجاد کند. به‌منظور امنیت، می‌توان روی این کیف‌پول‌ها رمز گذاشت. اخیراً برخی از مرورگرهای وب با کیف‌پول‌های داخلی عرضه می‌شوند.

 

این کیف پول‌ها همچنین ممکن است دارای اپ تلفن همراه باشند تا معامله گران بتوانند از پروتکل‌های DeFi در تلفن همراه استفاده کنند، کاربران می‌توانند کیف‌پول‌ها را بین دستگاه‌های مختلف همگام کنند.

 

پس از انتخاب یک کیف پول، باید با توکن‌هایی که برای پرداخت هزینه تراکنش در شبکه انتخابی استفاده می‌شود، در کیف پول ریخته شود. این توکن‌ها باید در صرافی‌های متمرکز خریداری شوند و پس از خرید، کاربران به‌سادگی باید آن‌ها را به کیف پولی که می‌خواهند بریزند.

 

انتخاب شبکه درست برای جابه‌جایی بسیار مهم است و در صورت انتخاب شبکه اشتباه امکان ازدست‌رفتن دارایی وجود دارد. با یک کیف پول دارای بودجه، کاربران می‌توانند به DEX موردنظر خود وارد شوند و از آن استفاده کنند. تنها کافی است با مرورگری که کیف پول روی آن وجود دارد وارد سایت صرافی شده و دکمه اتصال را بزنید.

 

مزایای استفاده از DEX

معامله در صرافی‌های غیرمتمرکز می‌تواند گران باشد، به‌خصوص اگر کارمزد تراکنش‌های شبکه، در هنگام انجام معاملات بالا باشد. بااین‌وجود، استفاده از پلتفرم‌های DEX مزایای بی‌شماری دارد.

 

در دسترس بودن توکن‌ها

صرافی‌های متمرکز باید به‌صورت جداگانه توکن‌ها را بررسی کنند و قبل از فهرست کردن، از مطابقت آنها با مقررات محلی اطمینان حاصل کنند. صرافی‌های غیرمتمرکز می‌توانند شامل هر توکنی باشد که بر روی بلاک‌چین ساخته شده است، به این معنی که پروژه‌های جدید احتمالاً قبل از در دسترس قرارگرفتن در همتایان متمرکز خود، در این صرافی‌ها فهرست می‌شوند.

 

درحالی‌که این می‌تواند به این معنی باشد که معامله گران می‌توانند در اولین فرصت ممکن وارد پروژه‌ها شوند، همچنین به این معنی است که انواع کلاهبرداری‌ها در DEXها انجام می‌شوند. یک کلاهبرداری رایج به عنوان «کشیدن فرش» شناخته می‌شود، یک کلاهبرداری که تیم پروژه پس از جذب سرمایه، با پول‌ها فرار می‌کنند. این کلاهبرداری به این صورت اتفاق می‌افتد که تیم پشت پروژه، توکن‌هایی را که برای تأمین نقدینگی استفاده می‌شود هنگامی که قیمت آنها بالا می‌رود، از استخرهای صرافی‌ها تخلیه می‌کنند و فروش را برای دیگران غیرممکن می‌کنند.

 

ناشناس بودن

هنگامی که کاربران یک ارز دیجیتال را با ارز دیگر مبادله می‌کنند، ناشناس بودن آنها در DEX حفظ می‌شود. برخلاف صرافی‌های متمرکز، کاربران نیازی به گذراندن فرایند شناسایی استاندارد به نام «مشتری خود را بشناسید» (KYC) ندارند. فرایندهای KYC شامل جمع‌آوری اطلاعات شخصی معامله گران، از جمله نام قانونی کامل آنها و عکسی از مدرک شناسایی صادر شده توسط دولت است. در نتیجه، DEXها تعداد زیادی از افرادی که مایل به ناشناس ماندن هستند را جذب می‌کنند.

 

کاهش خطرات امنیتی

کاربران باتجربه ارزهای دیجیتال که سرمایه خود را مدیریت می‌کنند با استفاده از DEX کمتر در معرض خطر هک شدن قرار دارند، زیرا این صرافی‌ها وجوه خود را کنترل نمی‌کنند. در عوض، معامله‌گران از وجوه خود محافظت می‌کنند و تنها زمانی با صرافی تعامل می‌کنند که بخواهند معامله‌ای انجام دهند. اگر پلتفرم هک شود، تنها ارائه‌دهندگان نقدینگی ممکن است در خطر باشند.

 

کاهش ریسک طرف مقابل

ریسک طرف مقابل زمانی اتفاق می‌افتد که طرف دیگر درگیر در معامله، بخشی از معامله را انجام ندهد و تعهدات قراردادی خود را نپذیرد. ازآنجایی‌که صرافی‌های غیرمتمرکز بدون واسطه و مبتنی بر قراردادهای هوشمند هستند، این ریسک از بین می‌رود.

 

برای اطمینان از اینکه هیچ خطر دیگری در هنگام استفاده از DEX ایجاد نمی‌شود، کاربران می‌توانند به‌سرعت جستجوی اینترنتی انجام دهند تا دریابند که آیا قراردادهای هوشمند صرافی حسابرسی شده‌اند یا خیر و همچنین می‌توانند بر اساس تجربه معامله گران دیگر تصمیم بگیرند.

 

معایب استفاده از DEX

با وجود مزایای فوق، معایب مختلفی در صرافی‌های غیرمتمرکز وجود دارد، از جمله نیاز به دانش فنی برای تعامل با این صرافی‌ها، آسیب‌پذیری قرارداد هوشمند و لیست شدن توکن بررسی نشده.

 

نیاز به دانش خاص دارد

DEXها با استفاده از کیف‌پول‌های کریپتو قابل دسترسی هستند که می‌توانند با قراردادهای هوشمند تعامل داشته باشند. کاربران نه‌تنها باید نحوه استفاده از این کیف پول‌ها را بدانند، بلکه باید مفاهیم مرتبط با امنیت و ایمن نگه داشتن وجوه خود را نیز درک کنند.

 

این کیف‌پول‌ها باید با توکن‌های مناسب برای هر شبکه پر شوند. بدون توکن اصلی شبکه، سایر وجوه ممکن است گیر کنند، زیرا معامله‌گر نمی‌تواند هزینه موردنیاز برای انتقال آنها را بپردازد. برای انتخاب کیف پول و تأمین مالی آن با توکن‌های صحیح، دانش خاصی لازم است.

 

علاوه بر این، اجتناب از لغزش می‌تواند حتی برای سرمایه‌گذاران باتجربه چالش‌برانگیز است و همچنین در هنگام خرید توکن‌هایی با نقدینگی کم، تقریباً غیرممکن است. اغلب، حد لغزش در DEX باید به‌صورت دستی برای سفارشات تنظیم شود. علاوه بر این، تنظیم لغزش می‌تواند قدری فنی باشد و برخی از کاربران ممکن است به طور کامل معنی آن را درک نکنند.

 

بدون دانش خاص، معامله گران می‌توانند اشتباهات مختلفی را مرتکب شوند که ممکن است منجر به از دست دادن سرمایه‌شان شود. انتقال کوین‌ها به شبکه اشتباه، پرداخت بیش از حد کارمزد تراکنش‌ها و از ضرر موقتی تنها چند نمونه از مواردی است که ممکن است اشتباه انجام شوند.

 

آسیب‌پذیری‌های قرارداد هوشمند

قراردادهای هوشمند در بلاک‌چین‌هایی مانند اتریوم در دسترس عموم هستند و هرکسی می‌تواند کد آن‌ها را ببیند. علاوه بر این، قراردادهای هوشمند صرافی‌های غیرمتمرکز بزرگ توسط شرکت‌های معتبر حسابرسی می‌شوند که به امنیت کد کمک می‌کنند.

 

انسان همواره امکان خطا دارد؛ بنابراین، باگ‌های حین بهره‌برداری همچنان می‌توانند ممیزی‌های گذشته و سایر بررسی‌های کد را از بین ببرند. حسابرسان حتی ممکن است نتوانند استفاده‌های بالقوه جدیدی را پیش‌بینی کنند که می‌تواند برای ارائه‌دهندگان نقدینگی به قیمت ازدست‌دادن توکن‌هایشان تمام شود.

 

لیست شدن توکن بررسی نشده

هر کسی می‌تواند یک توکن جدید را در یک صرافی غیرمتمرکز لیست کند و با جفت کردن آن با کوین‌های دیگر، نقدینگی لازم را فراهم کند. این امر می‌تواند سرمایه‌گذاران تحت خطر “کشیدن فرش” قرار دهد و آن‌ها تصور کنند که در حال خرید یک توکن جدید خوب هستند.

 

برخی از DEXها با تأییدیه گرفتن از کاربران در خصوص آن قرارداد هوشمند، با این خطرات مقابله می‌کنند. درحالی‌که این راه حل برای کاربران باتجربه خوب است، اما باز مشکل دانش در کاربران زیادی وجود دارد.

 

قبل از خرید، معامله‌گران می‌توانند با خواندن وایت پیپر، پیوستن به گروه‌ها در رسانه‌های اجتماعی و جستجوی ممیزی‌های احتمالی در پروژه، تا حد امکان اطلاعات بیشتری در مورد یک توکن به دست آورند. این نوع دقت به جلوگیری از کلاهبرداری‌های رایج، کمک می‌کند.

 

صرافی‌های غیرمتمرکز همچنان در حال تکامل هستند

اولین صرافی غیرمتمرکز در سال 2014 ظاهر شد، اما این پلتفرم‌ها تنها زمانی محبوب شدند که خدمات مالی غیرمتمرکز ساخته شده بر روی بلاک‌چین موردتوجه قرار گرفت و فناوری بازارسازی خودکار به حل مشکلات نقدینگی که قبلاً DEXها با آن مواجه بودند، کمک کرد.

 

اجرای مقررات «مشتری خود را بشناسید» و «ضد پول‌شویی» برای این پلتفرم‌ها سخت است، زیرا هیچ نهاد مرکزی وجود ندارد که اطلاعاتی که به طور سنتی به پلتفرم‌های متمرکز ارسال می‌شود را تأیید کند. بااین‌حال، قانون‌گذاران ممکن است تلاش کنند این بررسی‌ها را بر روی پلتفرم‌های غیرمتمرکز اجرا کنند.

 

امروزه صرافی‌های غیرمتمرکز به کاربران اجازه می‌دهند با قرض گرفتن پول از موقعیت‌های اهرمی استفاده کنند، با وام دادن به درآمد غیرفعال برسند، یا نقدینگی لازم را فراهم کنند و از طریق کارمزدهای معاملاتی درآمد داشته باشند.

 

ازآنجایی‌که این پلتفرم‌ها بر اساس قراردادهای هوشمند خود اجراگر ساخته شده‌اند، ممکن است در آینده موارد استفاده بیشتری برای آن‌ها ساخته شود. وام‌های فلش (وام‌هایی که گرفتن و بازپرداخت آن در یک تراکنش انجام می‌شود) نمونه‌ای از موارد استفاده جدید است که نشان می‌دهد نوآوری در فضای مالی غیرمتمرکز می‌تواند محصولات و خدماتی را ایجاد کند که قبلاً امکان‌پذیر نبود.

منبع

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.